ΟΡΦΙΚΟΙ ΥΜΝΟΙ
ΣΤΟΝ ΔΙΑ - ΔΙΟΣ
ΟΡΦΙΚΟΙ ΥΜΝΟΙ
ΣΤΟΝ ΔΙΑ - ΔΙΟΣ
|
Ζεύ πολυτίμητε, Ζεύ άφθαρτε, τούτη εδώ σε σένα εμείς
τη μαρτυρία τη λυτρωτική και προσευχή απευθύνουμε, ω βασιλέα, μέσα απ' την κεφαλή σου όλα τα θεία φάνηκαν, ή θεά μητέρα γη και των βουνών οι υψίβουες ράχες κι ή θάλασσα και όλα, όσα ο ουρανός εντός του περιέκλεισε· |
Ζεύ πολυτίμητε, Ζεύ άφθιτε, τήνδε τοι ημείς
μαρτυρίαν τιθέμεσθα λυτήριον ηδέ πρόσευξιν. ω βασιλεύ, δια σήν κεφαλήν εφάνη τάδε θεία, γαία θεά μήτηρ ορέων θ' υψηχέες όχθοι και πόντος και πάνθ', οπός' ουρανός εντός έταξε· |
| ω Κρόνιε Ζεύ, σκηπτούχε, καταιβάτη, γενναιόψυχε,
παντογόνε, αρχή των πάντων και των πάντων τέλος, γαιοσείστη, αυξητή, καθαρτήριε, παντοσείστη, άστραπαίε, βρονταίε, κεραύνιε, γόνιμε Ζεύ' εισάκουσε με, ποικιλόμορφε, και δίνε υγεία ακρατή και τη θεά ειρήνη κι άμεμπτη φήμη πλούτου. |
Ζεύ Κρόνιε, σκηπτούχε, καταιβάτα, ομβριμόθυμε,
παντογένεθλ', αρχή πάντων πάντων τε τελευτή, σεισίχθων, αυξητά, καθάρσιε, παντοτινάκτα, άστραπαίε, βρονταίε, κεραύνιε, φυτάλιε Ζεϋ· κλύθί μου, αιολόμορφε, δίδου δ' υγίειαν άμεμφή ειρήνην τε θεάν καί πλούτου δόξαν άμεμπτον. |
Θυμίαμα με στύρακα
Kαταιβάτης: (επίθ) Διός, πού κατέβαινε με αστραπές καί βροντές. (Νίλσον, Ελληνική Λαϊκή Θρησκεία).
Αστραπαίος, βρονταίος, κεραύνιος. Τα επίθετα του Διός καί ή αιτιολογία τους αναφέρονται στην θεογονία του Ησιόδου (στ. 853-5) στο επεισόδιο της μάχης του Διός με τον Τυφωέα.
